GKS Wybrzeże S.A.

Sezon 1991

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Marvyn Cox	7	34	87	7	2,680
John Davis	16	79	203	4	2,550
Juha Moksunen	7	35	77	6	2,300
Tony Briggs	6	24	50	6	2,240

Rok 1991 był pierwszym, w którym do Gdańska ściągnięto obcokrajowców. Należy dodać, iż były to znaczne wzmocnienia składu Wybrzeża. Ciekawostką może być fakt, iż w sezonie '91 GKS startował w drugiej lidze. W przekroju całego sezonu wszyscy zawodnicy zasłużyli na pochwały. Najwyższą średnią uzyskał Anglik Marvyn Cox, który wsławił się znakomitym występem w drugim meczu barażowym o awans do pierwszej ligi przeciwko drużynie rybnickiej. Na torze rywala Cox "wykręcił" duży komplet punktów (18) zostając bohaterem całego żużlowego Gdańska. Głównie sympatycznemu "Cockerowi" można zawdzięczać awans. Angikowi niewiele ustępował jego rodak John Davis, który poza żużlowymi umiejętnościami wybijał się także swym bajecznie kolorowym kombinezonem.

Sezon 1992

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Marvyn Cox	10	51	131,5	2	2,567
Steve Schofield	7	37	92	0	2,486
Juha Moksunen	5	22	20	0	0,909

Przed sezonem rozstano się z Tony Brigssem. W połowie sezonu przykrej, długiej kontuzji doznał John Davis, który musiał pauzować do końca sezonu. W zamian sprowadzono nad Bałtyk kolegę Coxa z Poole Pirates, Steva Schofielda. Filigranowy Anglik szybko zyskał w Gdańsku wielu wielbicieli, odwdzięczając się skuteczną jazdą. Niestety fatalnie prezentował się Fin Juha Moksunen, który uzyskał beznadziejną średnią biegową. Na nic zdały się wysiłki naszych żużlowców: gdański klub zaznał goryczy degradacji do niższej klasy rozgrywkowej. Może gdyby kontuzji nie odniósł Davis udałoby się uratować pierwszą ligę dla Gdańska?

Sezon 1993

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Marvyn Cox	9	46	134	4	3,000
Steve Schofield	5	24	70	0	2,800
Jiri Stancl jr.	1	5	8	3	2,200

Huśtawki nastrojów ciąg dalszy. Sezon 1993 przyniósł awans do pierwszej ligi. Bezkonkurencyjnym w rozgrywkach okazał się być Marvyn Cox. Jego średnia biegowa do dzisiejszego dnia budzi zachwyt i podziw. Wszak w żadnym biegu nie ulec żużlowcowi drużyny przeciwnej to nie lada wyczyn! Niestety działacze klubowi nie zdecydowali się przedłużyć umowy z Johnem Davisem, gdyż jego forma po długiej kontuzji była wielką niewiadomą. Drugi, udany rok startów w Gdańsku zaliczył Steve Schofield. Trzecim stranieri wybrano Czecha - Jiri Stancla jr. Dostał on jednak tylko jedną szansę startu w zawodach ligowych. Mimo młodego wieku i małego doświadczenia nie zawiódł, zdobywając 11 punktów z bonusami.

Sezon 1994

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Marvyn Cox	14	75	179	3	2,427
Steve Schofield	3	16	33	3	2,250
Jiri Stancl jr.	1	5	6	1	1,400

W roku 1994 w czerwono-biało-niebieskich barwach wystąpili ci sami żużlowcy, co rok wcześniej. Ponownie najskuteczniejszym okazał się być Cox. Nieco słabiej jeździł Steve Schofield. Otrzymał on szansę startów w zaledwie trzech spotkaniach. Jeszcze rzadziej gdański klub sięgał po Czecha Stancla jr, który odjechał tylko jeden mecz. Brytyjczycy byli pewnymi punktami Wybrzeża. Ich równa, skuteczna jazda z pewnością pomogła nadmorskiej drużynie zająć piątą lokatę w Polsce.

Sezon 1995

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Steve Schofield	3	15	32	3	2,333
David Norris	2	11	19	1	1,818
Marvyn Cox	7	35	59	2	1,743

Od początku sezonu mizernie jeździł Cox. Jako, że zapracowany w tym roku był Steve Schofield, działacze zostali zmuszeni do penetracji rynku i znalezienia odpowiedniego następcy na miejsce Coxa i Schofielda. Wybór padł na... kolejnego Anglika, Davida Norrisa. Mimo dużego szumu wokół jego osoby żużlowiec ten nie zrobił w Polsce furory. Jego średnia biegowa na pewno nie imponowała, a poza tym Norris jeździł nierówno. Do jego poziomu dostosowali się Polacy i GKS ponownie opuścił szeregi I ligi. Na pewno sezonu 1995 gdańscy obcokrajowcy nie zaliczyli do udanych. I słusznie, bowiem na pewno nie spełnili oni oczekiwań zarówno kibiców jak i działaczy.

Sezon 1996

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Steve Schofield	2	10	24	1	2,500
Marvyn Cox	5	26	59	5	2,462
David Norris	3	13	27	2	2,231

Skład obcokrajowców pozostał niezmieniony. Gdańszczanie występujący w drugiej lidze doznali poważnego osłabienia kadrowego ze strony rodzimych żużlowców. Działacze, jakby tego nie zauważając, rzadko ściągali na mecze obcokrajowców. Przyniosło to opłakane efekty, bowiem Wybrzeże nie zdołało awansować o szczebel wyżej, wyraźnie ustępując drużynom z Leszna i Zielonej Góry. Najwyższą średnią spośród obcokrajowców uzyskał "kieszonkowy Steve". Marvyn Cox także prezentował się dobrze, ale stracił zaufanie działaczy. Wszystko za sprawą jego wybryków, gdy zamiast w polskiej lidze wolał startować w innych imprezach. David Norris zaprezentował się przyzwoicie (szczególnie w porównaniu z poprzednim sezonem).

Sezon 1997

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Todd Wiltshire	3	16	40	2	2,500
Igor Marko	12	62	144	7	2,323

Ten rok przyniósł wariant oszczędnościowy. Z początku sezonu jeździł jedynie Ukrainiec Igor Marko, który dał się poznać jako równy, solidny zawodnik. Na decydujące mecze zdecydowano się zakontraktować powracającego po groźnej kontuzji kręgosłupa Australijczyka - Todda Wiltshire. Zawodnik ten pokazał naszym żużlowcom, co znaczy profesjonalne podejście do swojej profesji. Niestety "Kangur" nie zdołał pomóc Wybrzeżu na tyle, aby awansowało do I ligi. Niemniej na pewno obaj stranieri zasłużyli na duże słowa uznania. Smutno skończyła się przygoda Igora Marko z nadmorskim klubem. W jednym z ostatnim spotkań ligowych, w Opolu, Ukrainiec doznał złamania obu nóg.

Sezon 1998

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Sam Ermolenko	12	60	148	7	2,583
John Jorgensen	3	15	32	2	2,267

W sezon '98 Gdańszczanie wstąpili z: Amerykanem Samem Ermolenko oraz Duńczykiem Johnem Jorgensenem. Podstawowym żużlowcem spoza naszych granic był "Kowboj". Jego obecność wśród drużyny poprawiała atmosferę. Ermolenko od razu stał się ulubieńcem gdańskiej publiczności. Na pewno Amerykanin wypełnił postawione przed nim zadanie. Był ostoją oraz pewnym punktem drużyny. To głównie on, jak i Marek Dera przyczynili się do awansu do pierwszej ligi. Drugim obcokrajowcem został doświadczony Jorgensen, który nie był tak dobry jak "Ermol", lecz także nie zawiódł.

Sezon 1999

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Tony Rickardsson	19	95	252	7	2,616
Robert Barth	2	10	12	0	1,091

Po awansie do najwyższej klasy rozgrywkowej doszło do najbardziej spektakularnego transferu obcokrajowca w historii żużla w Gdańsku. Na parafowanie kontraktu z Wybrzeżem zdecydował się ówczesny Indywidualny Mistrz Świata, Tony Rickardsson. Był to hit transferowy przed sezonem 1999. Szwed był pewnym punktem drużyny, jej filarem. W każdym meczu prezentował się z dobrej strony. "Wiking" dzielnie poprowadził gdańską drużynę po brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Drugi stranieri - Niemiec Robert Barth nie miał pełnić funkcji lidera drużyny. Trzeba jednak przyznać, że swoje zadanie wykonał. Był dość solidnym zawodnikiem zdobywającym po kilka ważnych punktów w meczu.

Sezon 2000

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Tony Rickardsson	19	100	240	10	2,500
Daniel Andersson	5	19	16	3	1,000
Sandor Tihanyi	7	27	18	5	0,852
Wladimir Woronkow	-	-	-	-	-

W roku 2000 ponownie w Wybrzeżu kibice mogli podziwiać Tony Rickardssona. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że nie był to ten sam "Ricky" co rok wcześniej. Kilkakrotnie zdarzyło mu się przyjechać do mety na czwartej pozycji. Częściej także przegrywał pojedyncze biegi. Na pewno to jednak nie Tony był głównym winowajcą spadku do niższej ligi, który niestety stał się w tym roku faktem. Niewiele dobrego można napisać o innych obcokrajowcach: Danielu Anderssonie ze Szwecji oraz Węgrze Sandorze Tihanyi. Obaj byli kontraktowani jako wypełnienie luk w składzie. Na pewno można było jednak wymagać od nich znacznie lepszej postawy. Szczególnie od Anderssona, który miał być dość solidnym zawodnikiem drugiego rzutu.

Sezon 2001

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Nicki Pedersen	15	76	161	10	2,250
Kaj Laukkanen	2	10	12	2	1,400

W gdańskim klubie zaczęły się problemy finansowe. Rickardsson już zdecydowanie wcześniej zdecydował się podpisać umowę w Toruniu. Nie było oczywiście w tym nic dziwnego, gdyż zawodnik takiej klasy występujący w pierwszej lidze to bardzo rzadki widok. W jego miejsce zdecydowano się zatrudnić młodego Duńczyka - Nicki Pedersena. W przekroju całego sezonu był to dość pewny punkt zespołu, ale jeździł nierówno. Niewiele można napisać o startach Fina Laukkanena. Wystąpił on na inaugurację sezonu w Grudziądzu, gdzie pojechał bardzo słabo. Z tego też powodu zaproszenie na mecz otrzymał jeszcze tylko raz: na wyjazdowy pojedynek w Rawiczu. Tam zdołał się nieco zrehabilitować za mizerną postawę w Grudziądzu.

Sezon 2002

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Stefan Andersson	9	42	70	7	1,833
Henrik Gustafsson	8	43	72	5	1,791

Przed tym sezonem rozmowy z zawodnikami mającymi startować w Wybrzeżu "szły" jak po grudzie, a to z powodu fatalnej kondycji finansowej klubu. Jednak stosunkowo wcześnie przed startem rozgrywek udało się działaczom zakontraktować Szweda Stefana Anderssona. Na pewno nie był to szczyt marzeń, gdyż jak dotąd sympatyczny "Ando" startował w polskiej lidze z mizernym skutkiem. W trakcie rozgrywek do Anderssona dołączył kolejny Szwed - Henrik Gustafsson. Jego zakontraktowanie okazało się przysłowiowym strzałem w "dziesiątkę". "Henka" zadebiutował w gdańskich barwach bardzo udanie, zdobywając czternaście punktów w sześciu startach (przy defekcie na prowadzeniu w jednym biegu) w meczu z WTS-em Wrocław. Sympatyczny Gustafsson był ojcem pierwszego meczowego zwycięstwa w sezonie 2002. W przekroju całego sezonu obaj żużlowcy sprawdzili się wyśmienicie (mimo dość dużych wahań formy, które jednak zdarzały się sporadycznie). Henrik Gustafsson był, mimo zdecydowanie słabszej końcówki sezonu, prawdziwym liderem zespołu, a Stefan Andersson - pomimo że zdobywał mniejsze ilości punktów - wiele mu nie ustępował. W pamięci gdańskich kibiców "Ando" zapisał się zdobywając komplet dwunastu punktów w rewanżowym meczu barażowym ze Startem Gniezno.

Sezon 2003

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Brian Karger	6	30	56	3	1,967
Kaj Laukkanen	14	69	97	10	1,551
Freddie Eriksson	6	25	24	8	1,280

Drugi rok z rzędu nie udało się zakontraktować żadnego stranieri z "górnej półki". Przed sezonem zdecydowano zaryzykować i postawić na młody talent ze Szwecji, Freddiego Erikssona. Po przyzwoitym początku sezonu nastąpił jednak długotrwały kryzys formy Szweda, w wyniku którego żużlowiec ten wystąpił tylko w sześciu meczach. W połowie sezonu zdecydowano sięgnąć po znanego już gdańskim kibicom Fina Kaja Laukkanena, który tym razem prezentował się dużo lepiej niż przed dwoma laty. Wciąż nie można było go jednak uznać za pewny punkt zespołu - w niektórych meczach wykazywał się walecznością i skutecznością, by w kolejnych jedynie statystować na torze. Trzecim obcokrajowcem, zatrudnionym w drugiej połowie sezonu był startujący wówczas jedynie w Danii Brian Karger. Jak się okazało, wybór był trafny - niedoceniany Duńczyk nie zawiódł oczekiwań, w każdym meczu przywożąc przyzwoitą ilość punktów. Niestety nie zdołał zapobiec degradacji Wybrzeża do I ligi.

Sezon 2004

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Brian Karger	9	40	85	9	2,350
Kenneth Bjerre	2	10	18	1	1,900

Po udanym ubiegłym sezonie w wykonaniu Duńczyka Briana Kargera szybko postanowiono przedłużyć z nim kontrakt o kolejny rok, mimo iż sam żużlowiec rozpatrywał zakończenie kariery. Działacze zdołali go jednak przekonać, by pomógł gdańskiej drużynie w powrocie w szeregi najlepszych drużyn w kraju. Zmiennikiem Kargera został jego młody rodak - Kenneth Bjerre. Ten uchodzący za największy talent duńskiego speedwaya zawodnik miał pierwotnie wystąpić w większej ilości spotkań, jednak na skutek różnych zawirowań przywdział plastron Wybrzeża jedynie dwukrotnie. Natomiast Brian Karger był bardzo silnym ogniwem drużyny trenera Grzegorza Dzikowskiego. Zawodnik ten imponował doświadczeniem i walecznością, szybko stając się ulubieńcem gdańskiej publiczności, która z racji jego dość zaawansowanego jak na żużlowca wieku (37 lat), zwykła nazywać go po prostu "Dziadzią". Karger był jednym z głównych autorów powrotu naszego zespołu do ekstraligi.

Sezon 2005

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Bjarne Pedersen	6	31	71	3	2,387
Greg Hancock	9	50	94	5	1,980

Sezon 2005 był, mimo górnolotnych zapowiedzi działaczy, kolejnym trudnym rokiem dla gdańskiego żużla. Przed sezonem zakontraktowano jednego zawodnika zagranicznego - Amerykanina Grega Hancocka, Indywidualnego Mistrza Świata z 1997 roku. Wydawało się, że "Herbie" będzie prawdziwą ostoją drużyny i jej najsilniejszym ogniwem. Tak się jednak nie stało. Hancock co prawda nie zszedł poniżej progu siedmiu punktów w meczu, co więcej - zdobywał najczęściej ponad dziesięć "oczek", jednak w najważniejszych biegach Amerykanin zawodził, nie potrafiąc wziąć na siebie ciężaru odpowiedzialności. To spowodało podpisanie umowy z obiecującym Duńczykiem Bjarne Pedersenem. Rodak legendarnego Hansa Nielsena okazał się być prawdziwym odkryciem ekstraligi. Startujący dotąd bardzo sporadycznie w polskich ligach Duńczyk szybko zaskarbił sobie sympatię gdańskiej publiczności. Na torze prezentował się walecznie i nadzwyczaj skutecznie.

Sezon 2006

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Andy Smith	6	26	48	4	2,000
Lenar Nigmacjanow	11	47	54	10	1,362

Sezon ten był specyficzny z wielu względów. Przede wszystkim gdański zespół, mimo utrzymania się rok wcześniej w gronie ekstraligowców, zmuszony był wystartować w II lidze. W omawianym sezonie dopuszczono nieograniczoną liczbę obcokrajowców do startów w polskiej lidze, także na pozycji młodzieżowców. Klub z Gdańska, kompletując skład na ostatnią chwilę, musial posiłkować się zagranicznym juniorem. Wybór padł na Lenara Nigmacjanowa, który imponował bardzo efektowną sylwetką na motocyklu. Najlepiej młody Rosjanin zaprezentował się w meczach: z Miskolcem w Gdańsku i w Równem. W obu wymienionych spotkaniach Nigmacjanow zdobył (wliczając bonusy) 10 "oczek". W trakcie trwania sezonu działacze zdecydowali o zaangażowaniu doświadczonego Anglika z polskim paszportem - Andy Smitha. Zakontraktowanie "Foxy'ego" okazało się trafną decyzją. Filigranowy Anglik wypełnił skutecznie lukę w składzie, spowodowaną słabszą od oczekiwanej postawą Rafała Kowalskiego i Sebastiana Trumińskiego.

Sezon 2007

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Bjarne Pedersen	14	74	177	5	2,419
Andy Smith	5	24	44	4	2,000
Billy Forsberg	6	30	37	9	1,533
Andriej Karpow	14	67	67	11	1,164
Chris Louis	3	9	6	1	0,778
Andriej Kobrin	-	-	-	-	-

W roku 2007 działacze gdańskiego Wybrzeża podpisali umowy z aż sześcioma obcokrajowcami, jednak tylko jeden z nich - startujący już przed dwoma laty w Gdańsku Bjarne Pedersen - mógł być traktowany jako lider drużyny. Choć i jemu na początku sezonu przydarzyło się kilka słabszych występów, to jednak ostatecznie "Barni" z powierzonej mu roli wywiązał się znakomicie. Prawdziwym objawieniem tego roku był dziewiętnastoletni Szwed Billy Forsberg, dla którego był to pierwszy sezon w polskiej lidze. Dobrze spisywał się także inny młodzieżowiec zza granicy, czyli Andriej Karpow. Walecznemu Ukraińcowi w jeszcze lepszej jeździe przeszkadzały niestety kontuzje. Zupełnym nieporozumieniem okazało się natomiast zatrudnienie Chrisa Louisa. Były medalista Indywidualnych Mistrzostw Świata prezentował formę daleką od choćby przyzwoitej. W ani jednym spotkaniu nie wystąpił szesnastoletni rodak Karpowa - Andriej Kobrin, podpisanie kontraktu z którym było raczej planem długofalowym. Tematem na oddzielne opowiadanie jest natomiast Andy Smith. O ile Anglik na torze spisywał się dobrze, o tyle w sytuacjach pozasportowych jego zachowanie było naganne, w konsekwencji czego Smith jeszcze w trakcie trwania sezonu w nieprzyjemnych okolicznościach zakończył swoją przygodę z gdańskim Klubem.

Sezon 2008

zawodnik	mecze	wyścigi	punkty	bonusy	średnia biegowa
Bjarne Pedersen	18	90	215	6	2,456
Magnus Zetterström	20	91	176	18	2,132
Tobias Kroner	8	31	51	5	1,806
Josh Auty	1	3	5	0	1,667
Renat Gafurow	15	70	92	18	1,571
Charlie Gjedde	3	14	14	4	1,286
Billy Forsberg	12	54	52	12	1,167
Andriej Karpow	8	29	28	5	1,138

W obliczu trudnej sytuacji na rynku zawodników krajowych i braku regulaminowych limitów zatrudniania obcokrajowców, w sezonie 2008, Wybrzeże, podobnie jak inne kluby, sięgnęło po wielu zawodników z zagranicy. W pierwszej kolejności przedłużono zeszłoroczne umowy z uczestnikiem cyklu Grand Prix, Bjarne Pedersenem oraz juniorami - Billym Forsbergiem i Andriejem Karpowem. Pedersen nie obniżył lotów, liderując drużynie bez poważniejszych potknięć. Znakomitym uzupełnieniem składu okazał się trzydziestosiedmioletni Szwed Magnus Zetterström. Popularny "Zorro" nie tylko stał się 9. zawodnikiem I ligi walnie przyczyniając się do awansu drużyny do Ekstraligi, ale dzięki swojej przebojowości, stał się także ulubieńcem kibiców. Do juniorskiego składu dołączył obiecujący Anglik Josh Auty, jednak ze względu na przyzwoite - choć trochę słabsze niż przed rokiem - wyniki dwójki Forsberg - Karpow, tylko raz dostał okazję startu w plastronie Wybrzeża. Jako wzmocnienie drugiej linii zespołu sprowadzono Niemca Tobiasa Kronera i Rosjanina Renata Gafurowa, którzy choć nie ustrzegli się wpadek, zdobywali zazwyczaj po 7-8 punktów na mecz i wypełniali postawione przed nimi zadania. Gorzej radził sobie dokooptowany do składu w trakcie sezonu Duńczyk Charlie Gjedde - w trzech meczach, w których wystąpił, nie udało mu się zabłysnąć.

Zobacz też

Wychowankowie gdańskiego klubu
Aktualna kadra