GKS Wybrzeże S.A.

     Pierwszy z obcokrajowców LOTOSu, urodził się w duńskim Horsans. W ciągu swojej już ponad dwudziestoletniej karierze żużlowej startował w ogromnej liczbie zawodów, z tymi rangi mistrzowskiej włącznie. Ze speedway'em związany jest od 16 roku życia, kiedy to zrezygnował dla żużla z motocrossu, który trenował od dzieciństwa. Jest zawodnikiem bardzo wszechstronnym - startuje regularnie zarówno na torach klasycznych, jak i długich oraz trawiastych, a co najważniejsze - na wszystkich z sukcesami.

     Już w wieku juniorskim pokazał się na arenie międzynarodowej, dwukrotnie zdobywając brązowe medale w mistrzostwach młodzieżowych - w 1986 roku w ówczesnym IMEJ i dwa lata później w IMŚJ. Pod koniec lat 80. otrzymał szansę na występ w narodowej kadrze Danii, w której z niewielkimi przerwami miał stałe miejsce aż przez 11 lat, zarówno w mistrzostwach drużynowych jak i parowych. W 1991 roku wraz z duńską drużyną został drużynowym mistrzem świata, będąc rezerwowym swojej drużyny i startując w jednym biegu. Sukces powtórzył 4 lata później, także pełniąc rolę rezerwowego. Wcześniej, w 1992 roku wystartował w finale IMŚ na torach klasycznych, zajmując w nim ostatnie, 16 miejsce. Do ścisłej światowej czołówki dobijał się także w drugiej połowie lat 90. Od 1995 roku regularnie dochodził do finału interkontynentalnego, wreszcie w 1998 roku odniósł w nim zwycięstwo i uzyskał awans do cyklu Grand Prix 1999. Startując wśród najlepszych, zakończył cykl na 16 miejscu i po Grand Prix Challenge -utrzymał się w Grand Prix na następny sezon. Tym razem jednak wypadł słabiej, plasując się na 24 miejscu w klasyfikacji końcowej i odpadając z grona najlepszych. Od tego czasu ograniczył starty na torach klasycznych, skupiając się głównie na torach długich i trawiastych oraz na pracy tunera silników żużlowych dla reprezentacji Danii i nie tylko. W ostatnich latach także odnosi sukcesy - w 2002 roku zajął 6 miejsce w mistrzostwach świata na torach długich, a w zeszłym sezonie zajął 11 miejsce w Grand Prix torów trawiastych.

     Swoją przygodę z ligą polską rozpoczął w 1992 roku w Zielonej Górze. W grodzie Bachusa zakotwiczył do 1997 roku, z przerwą spowodowaną trudną sytuacją zielonogórskiego klubu w 1995 roku. W tamtym sezonie pokazał się jednak kibicom w Polsce, wygrywając z kompletem punktów silnie obsadzony turniej o Puchar EB w Poznaniu. W 1998 roku przeniósł się do Grudziądza, gdzie jednak dane mu było wystąpić tylko w jednym meczu. Częściej startował rok później w drugoligowym Opolu, gdzie pokazał się z dobrej strony. Rok później sięgnęli po niego działacze pilskiej Polonii, a w 2001 roku znów trafił na zaplecze elity, startując w barwach RKM-u Rybnik. Potem nastąpił a przerwa, po której "odkurzyli" Briana działacze gdańskiego LOTOSu w połowie sezonu 2003. Duńczyk okazał się być solidnym zawodnikiem i bez wahania podpisano z nim kontrakt na drugi sezon. W bieżącym roku koncentruje się na pracy tunera, przy okazji startując na torach trawiastych. Na klasycznym torze występuje tylko w Gdańsku oraz duńskiej Fredericii, której jest wychowankiem.

Poprzednie kluby w Polsce:
1992 - ZKŻ Zielona Góra
1993 - ZKŻ Zielona Góra
1994 - ZKŻ Zielona Góra
1996 - ZKŻ Zielona Góra
1997 - ZKŻ Zielona Góra
1998 - GKM Grudziądz
1999 - TŻ Opole
2000 - Polonia Piła
2001 - RKM Rybnik
2003 - Wybrzeże Gdańsk

Historia występów ligowych w barwach Wybrzeża:

2003 (Wybrzeże Gdańsk)
10.08. - Wybrzeże Gdańsk - Unia Leszno - 49:41 - 9+1 (3,2,3,1',0)
31.08. - ZKŻ Zielona Góra - Wybrzeże Gdańsk - 53:37 - 9 (3,1,1,2,2)
07.09. - Wybrzeże Gdańsk - ZKŻ Zielona Góra - 49:41 - 8 (0,2,3,2,1)
21.09. - Wybrzeże Gdańsk - Polonia Piła - 47:43 - 10+2 (2',3,2,1,2')
12.10. - Unia Tarnów - Wybrzeże Gdańsk - 48:42 - 11 (3,3,2,2,1)
19.10. - Wybrzeże Gdańsk - Unia Tarnów - 42:48 - 9 (3,3,2,1,0)